Inside-Out - the real and secret story of Korean Stars

                   กับคำถามที่ได้พบบ่อยๆจากกลุ่มแอนตี้ศิลปินหรือไม่ชอบศิลปินเหล่านี้ คำพูดที่บางคนตั้งคำถาม หรือพูดถึงกลุ่มแฟนคลับ ทำไมถึงชอบ?  ชอบเพราะอะไร?  ก็ไม่เห็นจะหล่อ  แล้วฟังเพลงที่เขาร้องรู้เรื่องเรอะ? เต้นอะไรก็ไม่รู้  แต่งตัวก็ประหลาด  หน้าตาก็งั้นๆ  ดิฉันเชื่อว่าคำถามเหล่านี้ก็คงหาคำตอบได้ไม่อยาก และหากได้เปรียบเทียบกันระหว่างศิลปินในประเทศไทยเราเองกับศิลปินต่างชาติฝั่งเอเชีย ซึ่ง ดิฉัน จะขอยกตัวอย่างไปในเอนทรี่นี้แล้วกันนะคะ               

           อันนี้ต้องบอกก่อนเลยว่าขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของผู้อ่านนะคะ แม้ความจริงยังไงก็ยังคงเป็นความจริงเหตุผลสักกี่ร้อยข้อก็คงไม่พอสำหรับแฟนคลับบางคน แต่จะอธิบายให้ได้รับชมจากตัวอักษรอย่างเป็นธรรมที่สู๊ดดดดดด

               - คนทั่วไปจะคิดว่าหน้าตาไปวัดไปวาได้ ก็ได้มาเป็นนักร้อง จะบอกว่าไม่ใช่หน้าตาเป็นปัจจัยที่ค่ายเพลงเหล่านั้นจะเลือกศิลปิน  ซึ่งจริงๆแล้วศิลปินบางกลุ่มไม่ได้หน้าตาดีอะไรมากมาย แต่อาจมีองค์ประกอบหลายๆอย่างที่ทำให้ศิลปินนั้นน่าสนใจ และน่าติดตาม

                - รูปร่าง หน้าตา และผิวพรรณ เราก็เห็นได้ว่า การทำศัลยกรรมในประเทศเกาหลีเป็นเรื่องปกติที่ทำกัน และก็เห็นได้จากศิลปินที่มีหน้าตาเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทั้งตา ปาก จมูก โครงหน้า  ก็ไม่ได้ทำให้กระแสความชอบ ความคลั่งไคล้ของแฟนๆน้อยลงไป  คือ อันนี้ถ้าพูดกันก็คือ ศิลปินบ้านเขาก็ไม่ได้หล่อเหลา ดูดีอะไรมากมาย  และถ้าการทำศัลยกรรมทำให้ดูดีก็ดีค่ะ ทำแล้วสวยขึ้นหล่อขึ้น ก็โอเคแล้วล่ะค่ะ คุณขา

              - ศิลปินที่มีความสามารถสูง ไม่ใช่แค่ร้องอย่างเดียว  เต้นอย่างเดียว  เล่นดนตรีอย่างเดียว  ศิลปินในทุกค่ายเพลงเกาหลี ทางค่ายได้เลือกสรร คัดสรร เด็กฝึกหัดที่มีความสารถจริงๆและก็สามารถแสดงความสามารถนั้นได้ออกมาอย่างเต็มที่  

               - ศิลปินเหล่านี้ ได้ผ่านการคัดเลือกจากเวทีการประกวดของค่ายเพลงนั้นๆ  และเข้ามาเป็นเด็กฝึกหัดก่อนจะได้เดบิวท์เป็นศิลปิน  สำหรับบางศิลปินอาจใช้เวลานานเกิน 5 ปี  ซึ่งส่วนมาก 5ปี คือเวลาอย่างน้อยที่สุดที่ศิลปินที่ถูกคัดเลือกมาได้มาอยู่ร่วมกัน ฝึกซ้อมด้วยกัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน หากเป็นศิลปินกลุ่ม ก็จะใช้ระยะเวลาหลายปีที่ฝึกหัดกว่าที่จะก้าวมาเป็นศิลปินเต็มตัว 

              - การที่วัยรุ่นคนหนึ่งมีความฝัน มีเป้าหมาย มีความสุขกับการวิ่งเข้าสู่เป้าหมายของชีวิต  เด็กวัยรุ่นที่สละช่วงชีวิตวัยรุ่น มาเดินทางตามความฝัน ความหวังของตัวเอง (น่าทึ่งดีมั๊ยล่ะค่ะ และถ้าให้เทียบกับวงการในบ้านเรา แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง) ทิ้งทั้งชีวิตครอบครัว ชีวิตส่วนตัว  เพื่อก้าวเข้ามาเป็นศิลปินอย่างเต็มตัว

                - การเซ็นต์สัญญาในระยะเวลา 10 ปีขึ้นไป  คุณไม่สามารถรู้ว่าจะต้องเจออะไรบ้าง แต่สำหรับตัวศิลปิน  แม้จะรู้ว่าต้องพบเจออะไรบ้าง  อยู่กับความกดดันมากแค่ไหน  เขาก็ต้องมีความอดทน  มีความมุ่งมั่น อันนี้ก็ต้องยอมรับเลยว่าที่สุดจริงๆ    

                - การแต่งตัว ทั้งจากสไตล์ลิสต์ และจากการวางแผนของลุคในแต่ละงาน โดดเด่นด้านการแต่งตัว  เป็นผู้นำเทรนด์ แฟชั่น  การที่จะแต่งตัวในแต่ละคอนเซปท์  จะต้องมีการมิกซ์ แอนด์ แมชท์ เลือกได้อย่างเหมาะสม ทั้งเสื้อผ้า หน้าผม สังเกตได้ว่าศิลปินแต่ละกลุ่มจะมีลุคที่แตกต่างกันไป ถ้าไม่ได้แสดง หรือโชว์ คอนเสิร์ต  แนวการแต่งตัวของศิลปินก็จะเป็นแบบวัยรุ่นทั่วๆไป (แต่สำหรับวัยรุ่นเกาหลี เสื้อผ้า หน้าผม ไม่เป็นรองวัยรุ่นประเทศอื่นแน่ๆ)

                 - การดูแลศิลปิน  ทั้งการดูแลตัวเองทั้งตัวศิลปินเองและการกำหนดรายละเอียดจากค่ายเพลง ซึ่งแต่ละศิลปินก็จะมีผู้จัดการวงดูแลด้วย  ก็รวมไปถึงการดูแลตัวเองอย่างเคร่งครัด ยกตัวอย่างจากศิลปินบางวง ที่กำหนดเรื่องอาหารการกิน  กำหนดเวลาที่ทานอาหาร  แคลลอรี่ที่กำหนดจากอาหาร  การออกกำลังกายช่วงใดบ้างในแต่ละวัน  อะไรบ้างที่กินได้  กินไม่ได้  แม้กระทั่งน้ำดื่ม  ก็ต้องเลือกดื่ม หรือดื่มได้เฉพาะแต่เครื่องดื่มที่ทางบริษัทกำหนดให้  อาหาร, เครื่องดื่มที่จะมีไว้ภายในห้องพัก ที่อยู่ของศิลปิน ได้ผ่านการคัดสรรมาจากผู้ที่ดูแลศิลปินเป็นอย่างดี

                  - วิวัฒนาการต่างๆจากตัวศิลปิน ทั้งด้านการร้อง  การเต้น  การโชว์  เป็นลำดับขั้นตอนที่มีการฝึกฝน ฝึกซ้อม วันหนึ่งอาจจะใช้เวลาซ้อม 15-18 ชั่วโมง  มีการฝึกร้องทุกวัน  ซ้อมเต้น ฝึกเต้น ไม่ใช้แค่ให้เกิดความผิดพลาดน้อยที่สุด แต่เพื่อไม่ให้ผิดพลาดเลย  เราสามารถดูได้จากการ performance บนเวที ต้องยอมรับสำหรับความพร้อมเพรียง ความเป็นหนึ่งเดียวของการแสดงบนเวทีของศิลปินเขาจริงๆ

                 - การวางตัว ถือเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุดอย่างหนึ่ง  ที่ต่างกันกับบ้านเราโดยสิ้นเชิงก็คือ การวางตัวของศิลปินให้อยู่เทียบเท่ากับSuperstar เป็นอะไรที่แตะต้องไม่ได้  เข้าถึงตัวยาก  มีการวางตัวอยู่ในระดับที่มีความโด่งดัง ไม่ได้ให้ความสนใจกับใครเป็นพิเศษ ไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตแบบคนทั่วไปด้วย มีระยะห่างของตัวเองกับคนใกล้ชิด ระหว่างเพื่อนทั้งเพื่อนในวงการ เพื่อนนอกวงการ ระหว่างตัวเองและกลุ่มแฟนคลับ

                - การที่ต้องยอมรับกฎ ระเบียบ ข้อกำหนดของบริษัท และข้อบังคับที่พอจะทราบมาบ้าง ก็จะมี  ไม่อนุญาตให้ขึ้นรถประจำทาง  ไม่อนุญาตให้กลับบ้าน( ศิลปินเหล่านี้จะอยู่รวมกันที่ หอพัก อพาร์ทเม้นท์ ไม่ได้อาศัยอยู่ที่บ้านของตนเอง)  ไม่อนุญาตให้ออกจากสถานที่พักที่จัดเตรียมไว้  ไม่อนุญาตให้เข้าสถานบันเทิง  ไม่อนุญาตให้ดื่มแอลกอฮอล์   ไม่อนุญาตให้พบปะเพื่อนฝูง  ไม่อนุญาตให้คบแฟนหรือสนิทสนมกับเพศตรงข้ามหรือให้ความสนิทกับใครเป็นพิเศษ   (ต้องอดทน อดกลั้น และมีขันติสูงจริงๆ) ซึ่งข้อกำหนดเหล่านี้จะทำได้ก็ต่อเมื่อมีผู้จัดการอยู่ด้วย หรือได้ขออนุญาตไว้และได้รับอนุญาต เท่านั้น

              - การออกซิงเกิ้ล  ออกอัลบั้ม  ก็จะมีระยะเวลาที่ใช้ในช่วงโปรโมท  เพลงหนึ่งเพลงใช้ช่วงเวลาประมาณ 8-10 อาทิตย์  รวมๆก็เกือบ 3 เดือน  หลังจากนั้นจะมีระยะเวลาที่เตรียมงานอัลบั้มใหม่ หรือโปรโมทเพลงซิงเกิ้ลใหม่  ซึ่งในช่วงที่หมดการโปรโมท ในแต่ละเพลง ก็จะมีการเดินทางออกต่างประเทศเพื่อโปรโมทอัลบั้มในประเทศที่ให้การสนับสนุนศิลปินนั้นๆ  หรือการรับงานภายในประเทศ เช่น ออกรายการ  ออกโชว์  งานแสดงต่างๆ  ซึ่งนอกเหนือจากงานคอนเสิร์ต การทำหน้าที่ศิลปิน

             - การที่ช่องทีวีในประเทศเกาหลี  และค่ายของศิลปินนั้นๆไม่ได้ปิดกั้นการทำงาน  ทุกๆค่ายเพลงสามารถร่วมงานกันได้  ไม่ว่าจะร่วมร้อง ร่วมเต้น มีการแสดงบนเวทีร่วมกัน ฝึกซ้อมร่วมกัน  (ซึ่งแตกต่างจากวงการบ้านเรามากที่ทั้งแบ่งฝ่าย แบ่งบริษัท แยกค่าย แข่งขันกัน)

             - การที่มีเอกลักษณ์ของตนเอง  การที่บริษัท ,สื่อ ,แฟนคลับ ตั้งสมญานาม  สร้างภาพลักษณ์ ปลูกฝังอิมเมจนั้นให้กับศิลปิน การที่มีบุคลิกเหนือกว่าคนอื่น  ศิลปินมีความเป็นตัวของตัวเองและนำเสนอภาพนั้นออกมาให้กับผู้ชมได้รับรู้ กลายเป็นบุคลิกของศิลปินที่โดดเด่น เป็นจุดขาย ประมาณว่า เป็นเทพบุตร นางฟ้า  ที่มีอยู่จริง

          สุดท้ายก็ขอสรุปเลยว่า หัวข้อต่างๆเหล่านี้ทำให้ศิลปินของประเทศเขามีคุณภาพจริงๆ ซึ่งหากมีความสามารถแล้วหลงระเริงไปกับตัวเอง ความสามารถนั้นก็จะเปล่าประโยชน์  หากการมายืน ณ จุดนั้นทำให้ศิลปินได้มีการพัฒนา  ฝึกฝน  ประสบความสำเร็จ ฉันก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเหล่าบรรดาแฟนคลับถึงให้การสนับสนุน และเป็นกำลังใจให้พวกเขาอยู่ตลอด  ของเขาดีจริงๆใช่ไหมล่ะคะ  แต่ไม่ว่าจะชื่นชมปลาบปลื้มมากขนาดไหน  เราก็อย่าลืมร่วมสนับสนุนและร่วมกันพัฒนาวงการบันเทิงบ้านเราด้วยนะคะ อาจจะเจาะจงเฉพาะวงบอยแบนด์เกิร์ลแบนด์ ศิลปินเขาไม่ได้มีดีแค่ที่เราเห็นและอยากจะนำเสนอภาครัฐ ภาคเอกชนค่ายเพลงต่างๆที่จะผลิตศิลปิน ให้ดูตัวอย่างประเทศเกาหลีที่ให้การซัพพอร์ทวงการบันเทิงเป็นส่วนหนึ่งในระบบเศรษฐกิจของประเทศ เป็นหน้าตาของประเทศ

edit @ 17 May 2010 15:38:50 by ISO